Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/17945 K.2023/6618

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2014/709 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 580,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlemediğine, orman koruma muhafaza memuru tarafından odunların bırakıldığına, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.25.09.2000 tarihli suç tutanağına göre, ihbar üzerine suça sürüklenen çocuğun ikametinin önünde 2 kental yaş meşe çalı çırpı odunu tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun emvali kışlık yakacak ihtiyacını karşılamak için kestiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Emval üzerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda emvalin yakacak nitelikte dal odunu vasfı taşıyan sürgülerden elde edildiği, bu tür kesim ile meşe baltalığının hayatiyetini kaybetmediği, motorlu testere ile kesim yapıldığı tespit edilmiştir. Ek bilirkişi raporunda emvalin balta veya tahra ile kesildiği belirtilmiştir.

4.Orman İdaresinin 22.06.2009 tarihli yazısında suça konu emvalin meşe çalı çırpı odunu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay ve Olgular başlığı altında ayrıntılarına yer verilen, davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, suça sürüklenen çocuk savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, hükümden önce 14.04.2011 tarih,

27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11 inci maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrasında yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu (5326 sayılı Kanun) gereğince kabahat nevine dönüştüğü ve eylem tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2014/709 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, kabahatli (suça sürüklenen çocuk) hakkında, 5326 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca dava konusu orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,