Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18006 K.2025/14724

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların atılı suçu işlediği sabit kabul edilip haklarında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağı ve yangın sahasında yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ile 6831 sayılı Kanun'un 2896 sayılı Kanunla değişik 112. ve 113. maddelerine göre tazmini gereken doğrudan zararın bulunmadığı, 6831 sayılı Kanun'un 110/3. maddesinde düzenlenen gerçek zararın

hesabında yanan sahada hasar gören ağaç ve ağaçcıklarla, bitki örtüsüne göre oluşan zarar, ağaç ve ağaçcıkların hayatiyetini kaybedip etmediği, geride kalan emvalin değerlendirilme miktarı, yok olan canlı varlıktan ve toprağın verim gücündeki azalma gibi hususların nazara alınması gerekip, ağaçlandırma gideri ve yangın söndürme masraflarının dikkate alınmaması gerektiğine göre ve engel adli sicil kayıtları bulunmayan sanıkların savunmalarında haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduklarının anlaşılması karşısında;

sanıklar hakkında hükümler kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediklerinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.