Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18546 K.2023/6376

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2014/430 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca hapisten çevrilen 6000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.03.2021 tarihli ve 19 - 2016/325412 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; somut bir nedene dayanmamakla birlikte kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde 2012 08497 Ticaret- Hizmet numaralı, 16,41 ve 45. emtia sınıflarında tescili bulunan Cenart Hukuk + şekil markasının hak sahibi olan katılan ... vekili, 05.03.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın işlettiği ... isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2. İstanbul Anadolu 21. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.03.2014 tarihli ve 2014/171 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde yapılan aramada toplam 47 adet Cenart Hukuk + şekil markasını taşıyan ders notu fotokopilerine el konulmuştur.

3. Sanık savunmalarında; iş yerini kendisinin işlettiğini, suça konu ders notu fotokopilerinin öğrenciler tarafından fotokopi çekilmek üzere getirtilmiş notlar olduğunu, katılanın hak sahipliğinın bulunmadığını, üniversite hocalarının ders notlarını cenart markalı kapak yapıp notlar üzerine cenart kaşesini basarak ders notu çıkarttıklarını, kendilerinin de bunları çoğaltıp öğrencilere fotokopi fiyatına verdiklerini ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Savunma tanığı M.S., 12.04.2016 tarihli celsede alınan yeminli beyanında; Marmara Hukuk Fakültesi üçüncü sınıf öğrencisi olduğunu, 2013-2014 yıllarında katılan ...'ün yanında ücret karşılığında çalıştığını, derslerde ses kayıt cihazı veya telefon ile derste hocaların anlattıklarını kayıt edip sonra bunları yazıya döktüğünü, bunları da haftalık olarak katılana verdiğini, hocanın anlattıkları haricinde gerekli gördüğü yerlerde eklemeler de yapıp notları hazırladığını, bu şekilde hazırlanan ders notlarının kitapçık haline getirilip çoğaltılarak satışa arz edildiğini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içerisinde mevcut suça konu ders notu fotokopileri incelendiğinde; bu fotokopilerin Hukuk Fakültesinde okutulan derslere ilişkin olduğu, dersi anlatan öğretim görevlilerinin anlatımlarının, derse katılan bir öğrenci tarafından birebir kaleme alınıp yazıya dökülmek suretiyle oluşturulduğu, ders notu fotokopilerinde Cenart Hukuk + şekil markası ile ilgili dersin ismi (Örn: Vergi Hukuku,Miras Hukuku gibi.) ve ders notlarının hangi tarih aralığına ilişkin olduğuna dair ibarelerin bulunduğu, katılan tarafından hazırlanan orjinallerinin de bandrolsüz ve ciltlenmemiş şekilde satışa sunulduğu, sanığın ise katılan tarafından derlenen bu notların fotokopisini çekip satışa sunduğu anlaşılmıştır.

Marka hakkının korunabilmesi için öncelikle marka tescilinden doğan hakkın hukuka uygun olması ve marka hakkına konu olan mal veya hizmetin haksızlık içermemesi gerekir.

Temyiz davasına konu olayda ise; yukarıda anlatıldığı üzere marka hakkı sahibi olan katılanın, öğretim görevlilerinin derste anlattığı özgün düşüncelerin yazıya dökülmüş halini, fikri mülkiyet hakkı sahibi

olan öğretim görevlilerinin basım ve yayını konusunda onayları da olmaksızın derleyerek çoğaltıp, üzerinde tescilli markasını kullanarak satışa sunması, başka bir anlatımla, aslen hak sahibi olmadığı bir ürün üzerinde tescilli markasını kullanarak bunu mal edinmesi hukuken korunabilecek bir değer taşımaz. Yukarıda anlatılan bilgiler ışığında ve hukukun genel ilkeleri çerçevesinde sanığa yüklenen eylem marka hakkına tecavüz suçunu oluşturmayacağından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2014/430 Esas, 2016/258 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,