Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18751 K.2023/10375

Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 ve 01.04.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2015/946 Karar sayılı ek kararlarının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2013/625 Esas, 2015/946 Karar sayılı kararı ile sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 ve 01.04.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2015/946

Karar sayılı ek kararları ile sanık müdafiilerinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz isteği; 03.12.2015 tarihli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiileri tarafından, sanığın yokluğunda verilip 10.03.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2016 ve 01.04.2016 tarihli ve 2013/625 Esas, 2015/946 Karar sayılı ek kararlarında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararların, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,