Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18828 K.2023/5768

2.Sanıklar ... ve ... hakkında mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî iade, kısmi zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyizi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Sanık ...'ın temyizi yönünden; sanığın yokluğunda verilip 22.04.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

Sanık ...'ün temyizi yönünden, sanığın yokluğunda verilen kararın bilinen son adresinde tebliği yerine doğrudan mernis adresinde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 nci maddesi uyarınca tebliğ yapılması usulsüz olduğundan öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilmiş, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan zarar görmeyen, davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ...'ın Temyizi Yönünden

Sanığın yokluğunda verilip 22.04.2016 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış.

C. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve anılan Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

D. Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümlerinin Temyizi Yönünden Kısa kararın B ve C bendlerinde sanık ...'ın isminin iki defa yazıldığı, sanık ...'ün ise sanık olarak belirtilmediği anlaşılmış ise de hükmün gerekçesine göre kısa kararın C bendinde sanık ismi olarak "..." yazılması gerekirken sanık "..." yazılması yazım hatası olarak kabul edilmiş, bu itibarla her iki sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun (5015 sayılı Kanun) ek 5 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suçun işlendiği 26.02.2008 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu ve ele geçen eşyanın bizatihi suç oluşturması sebebiyle müsaderesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

II. KARAR

A.Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'ın Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle hükmü 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 7 günlük süresinden sonra temyiz eden sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkındaki Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve sanığın itirazının gereği mahallinde merciince incelenerek yerine getirildiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

D.Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (D) bendinde açıklanan nedenle Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2013/85 Esas, 2016/248 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekili ve sanık ...'ün temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazineye irad kaydına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,