Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18841 K.2024/3547

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suça konu ahırın ormanla ilgisi bulunmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde bulunan ve sanık tarafından kullanılmakta olan ahırın tespit edildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında; bahse konu yerin dedesinden kendisine intikal ettiğini, ormanla ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanık suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, suça konu yerde orman kadastro sınırının tutanak tarihinden önce kesinleştiği nazara alınıp sanığın bu hususu bilmemesinin mümkün olmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

1. 6831 sayılı Kanun'un 93/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken dosya kapsamındaki eylemde uygulanma imkânı bulunmayan anılan Kanun'un 92/3. maddesinin delâlet maddesi olarak gösterilmesi,

2. Suça konu tahta barakanın 6831 sayılı Kanun'un 93/3. maddesi delâletiyle 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 54/4 maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi yerine 54/1. maddesi uyarınca emvallerin müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR