Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18923 K.2023/6805

Katılan vekilinin temyiz isteği yönünden; yasal süreden sonra hükmü temyiz eden katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/638 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapisten çevrilen 6000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile ticaretten men edilmesine ve aynı süre ile iş yerinin kapatılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/20 Esas sayılı dosyası kapsamında daha önce aynı konu ile ilgili yargılanıp ceza aldığına ve bu nedenle iş bu dosya mükerrer yargılama yapıldığına, 2006 yılından sonra bu paketle üretim yapılmadığına, katılan kurumun markası ile iltibas yaratılmadığına, re'sen nazara alınacak nedenlerle sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının bozulması gerektiğine;

2.Katılan vekilinin temyiz sebebi; katılan lehine eksik vekâlet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, 01.12.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın yönetim kurulu başkanı olduğu Şahinkaya Çay Sanayi A.Ş tarafından üretilip piyasaya arz edilen "... Çay- ... ... Çayı" isimli 100 gramlık çay paketlerinin, katılan tarafından üretimi yapılan " Çaykur - ... Turist Çayı" paketlerine benzetilerek tescilli Çaykur markalarının taklit edildiğinden bahisle şikâyetçi olmuştur.

2.Şikâyet dilekçesi ekinde, piyasadan 28.10.2014 tarihinde satın aldığını beyan ettiği 100 gramlık "... Çay- ... ... Çayı" yazılı çay paketi ile; "Çaykur - ... Turist Çayı" yazılı orijinal çay paketini delil olarak sunmuştur.

3.Dosyada mevcut 13.01.2015 tarihli bilirkişi raporunda; katılan vekili tarafından dosyaya ibraz edilen ... Çay - ... ... Çayı ile orijinal Çaykur - ... Turist Çayı yazılı çaylar karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve Şahinkaya Çay Sanayi A.Ş tarafından üretilen ... Çay - ... ... Çayı paketinin üzerinde katılan adına tescilli markaların iltibas yolu ile taklit edilerek kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

4.Sanık savunmalarında, son iki yıldır şikâyete konu ... Çay ... ... çayının üretimini yapmadıklarını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Katılan Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin 24.05.2016 tarihli celsede tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığı ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2012 tarihli ve 2012/20 Esas, 2012/391 Karar sayılı dosyasına ait gerekçeli karar temin edilerek incelenmiş ve temyiz incelemesine konu dosyada mükerrer yargılamanın söz konusu olmadığı tespit edilmiştir. Katılanın şikâyet dilekçesi ekinde 28.10.2014 tarihli satış fişini ve "... Çay- ... ... Çayı" isimli 100 gramlık çay paketini sunması karşısında; sanık müdafiinin 2006 yılından sonra bu paketle üretim yapılmadığına dair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Dosyada mevcut bilirkişi raporunda yer alan fotoğraflara göre sanığın, katılanın marka hakkına iltibas yolu ile tecavüzde bulunduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 5833 sayılı Kanunla değişik 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin ceza hükümlerini düzenleyen 61/A maddesinde iş yerinin kapatılması ve ticaretten men edilme şeklindeki yaptırımların öngörülmediği ve iddianamede de bu yönde bir talep bulunmadığı halde, sanığın bir yıl süre ile ticaretten men edilmesine ve aynı süre ile iş yerinin kapatılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/638 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/174 Esas, 2016/638 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (1) numaralı paragrafında yer alan “ayrıca bir yıl süre ile ticaretten men edilmesine ve aynı süre ile iş yerinin kapatılmasına” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,