KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/18991 E., 2024/3043 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/341 E., 2016/277 K.
- Suçlar
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'nın temyiz isteği; fındık bahçesinin tapulu arazisinde kaldığına, mahkemenin keşif yapmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.
Sanıklar ... ve ...'nın temyiz istekleri, söz konusu yerin babaları Halil'e ait olduğuna, kasten yapılmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanıklar arasında çıkan tartışma sonucu sanıkların birbirlerini şikâyeti üzerine söz konusu yerde yapılan incelemede orman alanında fındık bahçesi tespit edilmiştir.
Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet ve 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesine muhalefet suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanıklar hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddeleri uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
Ancak;
6831 sayılı Kanun'un 83/son maddesi gereği orman suçlarının acele mevaddan olduğu gözetilmeden mala zarar verme suçuyla birlikte görülmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/18991, K. 2024/3043, 21 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama