Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19025 K.2023/6375

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca hapisten çevrilen 7.500,00 TL ve doğrudan verilen 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.03.2021 tarihli ve 19 - 2016/357817 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında etkin pişmanlık nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine, sanığın suç işleme kastı bulunmadığına ve lehine hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan vekili 03.09.2015 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın yetkilisi olduğu ... Otomotiv Teks. İnş. Tur. Gıda San. Tic. Ltd. Şti.'ye ait iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2. Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 03.09.2015 tarihli ve 2015/3371 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, oto aksesuar satışı yapılan iş yerinde yapılan aramada 55 adet JBL marka ve logolu hoperlöre el konulmuştur.

3. Dosyada mevcut 16.03.2016 tarihli bilirkişi raporunda; incelenen suça konu ürünlerin orijinal olmayıp, taklit nitelikte oldukları, üzerilerinde katılan adına 95739 ve 2004 07654 numarası ile tescilli markaların iktibas yolu ile taklit edilerek kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

4. Sanık savunmalarında; yaklaşık 8-10 yıldan bu yana oto aksesuarları üzerine çalıştığını, işyerinde 10.000-15.000 gibi çok sayıda ürün çeşidi olup, toptan ve perakende olarak satış yaptıklarını, suça konu ürünlerin Antalya'da faaliyet gösterilen Akdoğan firması tarafından borcuna karşılık olmak üzere taraflarına gönderilen ürünler olduğunu, o dönemde işlerin yoğunluğu nedeniyle ürünlerin faturalarının gelip gelmediğini kontrol edemediklerini, fakat daha sonra yaptıkları araştırmada bu ürünlerin faturasının gelmediğini tespit ettiklerini, bu ürünlerin orjinal olmadıklarını bilmediğini, bilseydi işyerinde satmayacağını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin son fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık nedeniyle cezaya hükmolunmaması için, sanığın taklit malları nereden aldığını bildirmesi, suça konu malları üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara el konulmasını sağlaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda ise bu koşulların bulunmadığı anlaşılmıştır.

Öte yandan yaklaşık 8-10 yıl gibi uzun bir süredir oto aksesuarları ticareti ile iştigal eden sanığın tescilli markaları taşıyan orijinal ürünleri nereden satın alması gerektiğini ve faturasız olarak veya orijinaline göre uygun fiyatlı satın aldığı ürünlerin taklit ürün olup olmadığını yaptığı iş gereği bilebilecek durumda olduğu gözetilerek; sanık müdafiinin suçun sübutuna yönelik temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin

pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli ve 2015/405 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,