Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19144 K.2023/10585

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2014/360 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararıyla sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezasından çevrilen 6.000,00 TL ve 16 gün karşılığı 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı

Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ... hapis ve 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, münhasıran suça konu emvalin müsaderesi hususunda karar verilmemesine ilişkindir.

2.Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri, delillerin toplanmadığına, beyanlarının dikkate alınmadığına, lehe hükümlerim uygulanmadığına ve kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

3.Sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri, davanın operasyonel bir dava olduğuna, bilirkişi raporunun taraflı ve çelişkili olduğuna, davanın Orman İdaresinin iç çekişmelerinden kaynaklandığına, suça konu yerin üretim bölmesi olduğuna ve bölmede çok sayıda kişinin çalıştığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Kadırga Orman İşletme Şefliğince müfettiş görevlendirilmesine istinaden düzenlenen bilirkişi raporunda 146 nolu bölmede 600 adet damgasız ağaç kesildiğinin tespiti üzerine saha teslimi yapılan sanıklar ... ve ... hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

2.Sanıklar savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 14.09.2015 tarihli raporda usulsüz kesim yapılan 146 nolu bölmede yapacak nitelikte kayın ağaçlarının motorlu testere ile dipten kesildiği tespit edilmiştir.

4.Sanıklar ... ve ... tarafında imzalanan 28.04.2011 tarihli taşıma ve kesim şartnameleri ile saha teslim tutanağı, 145 ve 146 nolu bölmelerde çalışacak kooperatif üyelerini gösterir tevziat listesi örneği ile Orman Genel Müdürlüğünün 01.12.2011 tarihli disiplin soruşturma raporu, 15.09.2011 tarihli Orman İdaresi kesim izin raporu dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça konu orman emvali hakkında iddianamede müsadere talep edilmediği ve mahkemece de herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından orman emvalinin müsaderesi ile sınırlı temyiz isteminin incelenmeksizin iadesi gerekmiştir.

B.Sanıklar ..., ... ve ...'un Temyiz İstemleri Yönünden 1.Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların eylemlerinin sabit olduğu belirlenmekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adlî para cezasına çevrildiği anlaşılmakla sanıkların lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C.Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden

Sanıklar ... ve ... hakkında düzenlenen suç tutanağına istinaden sanık hakkında dava açılması, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi karşısında, sanığın orman alanında damgasız ağaç kestiğine dair mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas alınan Gölcük Sulh Ceza Mahkemesinin 09.12.2009 tarihli ve 2007/466 Esas, 2009/810 sayılı kararına konu adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyetin 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca miktar itibarıyla kesin olduğu, tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında başkaca tekerrüre esas mahkûmiyeti de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanma imkanının bulunmadığının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanıklar ..., ... ve ...'un Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2014/360 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararında sanıklar ..., ... ve ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C.Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenle Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2014/360 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,