Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19148 K.2025/10838

I- Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde, Yerel Mahkemece verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığa 04.05.2016 tarihinde tebliğ edilen karara karşı karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Yapılan Temyiz İncelemesinde, Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ele geçen kaçak orman emvalinin müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi, aynı Kanun'un 66/2 ve 67/4. maddeleri gereği 5 yıl 4 aylık olağan ve 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulan 27.04.2016 tarihinden itibaren temyiz inceleme tarihine kadar 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.