Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19286 K.2021/15717

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na aykırılık suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 56/4. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 8 kez 820,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İSTANBUL Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2020 tarihli ve 2017/491 esas, 2020/121 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 16.02.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.03.2021 tarihli ve KYB. 2021-28607 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un Önödeme başlıklı 75. maddesinde yer alan, "(1) Uzlaşma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adlî para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçların faili;

a) Adlî para cezası maktu ise bu miktarı, değilse aşağı sınırını,

b) Hapis cezasının aşağı sınırının karşılığı olarak her gün için otuz Türk Lirası üzerinden bulunacak miktarı,

c) Hapis cezası ile birlikte adlî para cezası da öngörülmüş ise, hapis cezası için bu fıkranın

(b) bendine göre belirlenecek miktar ile adlî para cezasının aşağı sınırını,

Soruşturma giderleri ile birlikte, Cumhuriyet savcılığınca yapılacak tebliğ üzerine on gün içinde ödediği takdirde hakkında kamu davası açılmaz. (Ek cümleler:17/10/2019-7188/16 md.) Failin on gün içinde talep etmesi koşuluyla bu miktarın birer ay ara ile üç eşit taksit hâlinde ödenmesine Cumhuriyet savcısı tarafından karar verilir. Taksitlerin süresinde ödenmemesi hâlinde önödeme hükümsüz kalır ve soruşturmaya devam edilir.

(3) Cumhuriyet savcılığınca madde kapsamına giren suç nedeniyle önödeme işlemi yapılmadan dava açılması veya dava konusu fiilin niteliğinin değişmesi suretiyle madde kapsamına giren bir suça dönüşmesi halinde de yukarıdaki fıkra uygulanır." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin 5809 sayılı Kanun’un 56/4. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 63/10. maddesinde düzenlenen önödemeye tâbi suç kapsamında kaldığı ancak soruşturma aşamasında sanığa önödeme önerisi düzenlendiğine ve/veya sanığa bu önerinin tebliğ edildiğine dair dosya arasında tebligat parçasının bulunmadığı, Mahkemesince 8 ayrı sözleşme için toplam 8.000,00 Türk lirasının 10 gün içerisinde yatırılması halinde davanın ortadan kaldırılacağının 31/01/2018 tarihli celsede sanığa sözlü olarak bildirilmesi üzerine,

sanığın aynı celsede miktarın çok yüksek olduğu cihetle söz konusu parayı yatıramacayacağını beyan etmesini takiben yargılamaya devam edilerek sanığın söz konusu önödeme tekifini kabul etmediğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiş ise de, Mahkemesince anılan celseden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun uyarınca önödeme hususuyla ilgili olarak taksit miktarlarına ve ödeme şekline ilişkin getirilen düzenlemelere yönelik açıklamaların yer alacağı, yeni bir ödeme emrinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü