KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/19466 E., 2024/8428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/158 E., 2016/389 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Suçtan zarar gören Orman İdaresi temsilcisinin 17.05.2016 tarihli katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla aynı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği davaya katılmasına karar verilerek yapılan inceleme de;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki yapıların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93 üncü maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 17.05.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
II. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/19466, K. 2024/8428, 9 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama