Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19682 K.2024/4804

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; kararın bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekili şikâyet dilekçesi ile sanık tarafından işletilen ... isimli iş yeri hakkında, hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

Antalya 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 19.01.2016 tarihli ve 2016/141 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde yapılan aramada, 1 çift ayakkabıya el konulmuştur.

Sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında; iş yerinin kendisi tarafından işletildiğini, ürünlerde ... yazısının mevcut olmadığını, üzerinde ... yazdığını, ürünleri tahminen 2010-2011 yıllarında aldığını, faturalarında Merdane ya da spor ayakkabısı şeklinde genel ibare bulunduğunu, barkod numarasının bulunmadığını, tescile tabi olduklarını bilmediğini beyan etmiştir.

Dosyada mevcut 07.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünün taklit olduğu ve iltibasa yol açacağı yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığa ait iş yerinde ele geçen ürün ve bilirkişi raporunda yer verilen tespitler uyarınca, aşağıda yer alan hukuka aykırılık nedenleri dışındaki temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/7. maddesinin; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiş,

Kabule göre ise; 1.Hapis cezası ertelenen sanığa, 5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağına dair ihtarın yapılmaması,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR