KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/20026 E., 2024/8101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/862 E., 2020/398 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın ahırında orman emvali bulunduğuna, ocak yerinin 200 metre mesafesi bulunduğuna, izinsiz ocak kullananların cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın kömür ocağı açtığı ihbarı üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, ocağın boşaltıldığı ve yaklaşık 200 metre ileride bulunan sanığa ait ağılda kömür olduğunun görülmesi üzerine tutanak düzenlenmiştir.
Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmasında, ağılın kendisine ait olduğunu, kömürlerin kim tarafından konulduğunu bilmediğini, ormanda kömür ocağı işletmediğini ve suçla ilgisinin olmadığını beyan etmiştir.
Suça konu orman emvalinin müsadere talebi hususunda mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/20026, K. 2024/8101, 2 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama