Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20057 K.2022/7275

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

ASCK’nın 91/2’nci maddesinde düzenlenen tehlikeli aletle üste fiilen taarruz suçunun az vahim hâlleri için üst sınır gösterilmediği, ASCK’nın 1.6.2005 tarihinden önce yürürlüğe girmiş olduğu, 5252 sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6’ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince aksine bir hüküm yoksa tehlikeli aletle üste fiilen taarruz suçunun az vahim hâlleri için üst sınırın beş yıl olarak uygulanması gerektiği, sanığa yüklenen eylemlerin daha ağır cezayı gerektirecek bir hâli ile başka bir suçu oluşturma ihtimalinin de bulunmadığı göz önüne alınarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında üste hakaret, üstü tehdit ve tehlikeli aletle üste fiilen taarruza teşebbüs suçları ile ilgili olarak mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 21.10.2009 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde 16.11.2011 tarihinde işlediği başka kasıtlı suçtan kurulan hükmün kesinleşmesi ve ihbar üzerine hükmün açıklandığı, CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile sanığın denetim süresi içinde yeni suç işlediği tarih arasında zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede,