Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20134 K.2023/7860

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tire Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2012 tarihli ve 2010/825 Esas, 2012/504 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 5 ... hapis ve 50 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu orman emvalinin müsaderesine, nakil aracının sahibine iadesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/533 Esas, 2015/1246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; vekâlet ücretine hükmedilmemesine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık vasisisin temyiz isteği; sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına, kararın somut delile dayanmadığına ve sanık lehine delillerin toplanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE, Sanık hakkında kurulan hükümde; Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun' un 34 üncü, 230 uncu ve 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın leh ve aleyhindeki kanıtların tartışılması, sanığın savunmalarına neden itibar edilmediğinin denetime imkan verecek şekilde açıklanması, sübutu kabul edilen ve suç oluşturan eylemlerin belirlenmesi ve yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden sadece Mahkemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararına atıf yapılarak gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre de; 1.Davanın dayanağını oluşturan 10.11.2010 tarihli ve 13 nolu suç tutanağında kaçak orman emvali naklederken yakalanan sanık hakkında 10.11.2010 tarihli ve 12 nolu suç tutanağı düzenlendiği belirtilerek şahısların emvali temin ettikleri yeri göstermeleri üzerine 12 adet meşe kökü kesildiğinin tespit edildiği ve sanık hakkında 24.11.2010 tarihli iddianame ile ağaç kesme suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davada sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında düzenlenen 10.11.2010 tarihli ve 12 nolu suç tutanağına istinaden işlem yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen 50 gün para cezasının günlüğü 20,00 TL dem adlî para cezasına çevrilmesi sırasında 1.000,00 TL adlî para cezası yerine 100,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi,

3.26.11.2015 tarihinde açıklanan hükümde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararla verilen maktu vekâlet ücreti mahsup edilerek ek vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Sanık hakkında suçun motorlu testere kullanılarak işlendiği gerekçesiyle artırım yapılırken uygulama maddesinin gözetilmemesi,

5.Müsadere talebi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/533 Esas, 2015/1246 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanık vasisinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,