Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20181 K.2024/5040

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın iş yerinde binlerce ürün bulunduğuna, faturalı olan bu kadar ürün içerisinde bilgisi dışında birkaç taklit ürün çıktığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılanların şikâyeti üzerine, arama-el koyma kararına istinaden, sanığın iş yerinde yapılan aramada satışa arz edilmiş vaziyette, 15 adet ... markalı bileklik, 9 adet ... markalı çakmak, 2 adet ... markalı çanta ele geçirilmiş ve sanığın 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, ürünleri İstanbul'da toptan aldığını, bilerek alıp satmadığını beyan etmiştir.

Suça konu ürünler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda sanığın iş yerinden ele geçirilen ürünlerin orjinal olmadıkları, katılanların markalarının aynen kullanıldığı ve katılanların marka hakkına tecavüz edildiği yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığın iş yerinde yapılan aramada, satışa arzedilmiş vaziyette katılan adına tescilli markaları taşıyan taklit ürünlerin ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1. 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 inci maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

2.Sanık hakkında belirlenen 5 gün adlî para cezası paraya çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

III. KARAR