Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20973 K.2023/3821

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (A) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; askerlikte kaçma amacı olmadığı, sadece ailesini bırakamadığı, 500 TL cezayı ödeyecek durumda olmadığı nedenleriyle hükmün temyiz edilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanık hakkında 04.11.2013-08.11.2013 tarihleri arasında yoklama kaçağı suçundan açılan kamu davasında mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.

3.Sanık hakkında bakaya kabahati nedeniyle verilen Kırklareli Valiliği İl İdare Kurulunun 05.12.2013 tarihli ve 28711 Esas, 108 Karar sayılı idarî yaptırım kararı dosya arasında bulunmaktadır.

4.İdarî yaptırım kararının 07.02.2014 tarihinde tebliğine dair tebliğ mazbatası dosya arasında bulunmaktadır.

5.Sanığın 04.11.2013 tarihinde 1 gün yol süresi verilerek eğitim birliğine sevk edildiğine dair düzenlenen sevk belgesi dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan geç iltihak suretiyle bakaya suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun (1111 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idarî para cezası bulunması gerekmektedir. Suçun oluşumu bakımından idarî para cezasının hangi bentteki kabahatten (yoklama kaçağı, saklı, bakaya, geç iltihak suretiyle bakaya) dolayı verildiğinin bir önemi olmadığı gibi, failin sonraki eyleminin de işlenen kabahat eyleminden farklı bir eylem olması da mümkündür.

Somut olayda, sanığın bakaya kabahati nedeniyle Kırklareli Valiliği İl İdare Kurulunun 05.12.2013 tarihli ve 28711 Esas, 108 Karar sayılı kararı ile idarî para cezası ile cezalandırıldığı, idarî para cezasının sanığa 07.02.2014 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 25.02.2014 tarihi itibarıyla kesinleştiği, sanık hakkında ise 04.11.2013-08.11.2013 tarihleri arasındaki eyleminden dolayı kamu davası açıldığı, dolayısıyla suç tarihlerinden önce sanık hakkında usulüne uygun şekilde kesinleşmiş bir idarî yaptırım kararının bulunmadığı anlaşıldığından unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanığa isnat edilen eylemin geç iltihak suretiyle bakaya suçunu oluşturmasına rağmen suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın yoklama kaçağı suçundan cezalandırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin temadinin başladığı ve sona erdiği tarihleri kapsayacak şekilde 06.11.2013-08.11.2013 şeklinde gösterilmesi yerine 08.11.2013 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 1, 2 ve 3 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/214 Esas, 2015/413 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,