Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20988 K.2023/2841

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/507 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan, 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suç tarihlerinde cezaevinde bulunduğu için askerlik işlemlerini yaptıramadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik yükümlüsü sanığın askerlik çağına girmesine ve hakkında daha önce idari para cezası verilmesine rağmen yoklamasını yaptırmadığı ve herhangi bir yasal mazeret beyan etmediği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık ifadesinde özetle; atılı suçlamayı kabul etmediğini, uzun yıllardır cezaevinde olduğu için askere gidemediğini ve suç işleme kastıyla hareket etmediğini beyan etmiştir.

3.Altındağ Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2047 Esas, 83 Karar sayılı kararı ile sanığın yoklamasını tabi olduğu dönemden sonra yaptırması nedeniyle idari para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek idari yaptırım kararının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

4.30.08.2014 tarihli yakalama tutanağı, TRT duyurusu, Altındağ Askerlik Şubesinin 05.11.2015 tarihli sanığa ilişkin cezai durumu ve askerlik safahatını gösteren ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

5.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Gerek UYAP gerekse dosya üzerinden yapılan incelemede sanığın muhtelif suçlardan 18.08.2013-26.09.2013, 06.11.2013-04.12.2013, 17.04.2013-25.04.2014 tarihlerinde tutuklu olarak cezaevinde bulunduğu anlaşılmış ise de; sanığa atılı suç tarihinin temadisinin 30.08.2014 tarihinde yakalanmakla son bulduğu ve somut durumun suçun oluşumunu ortadan kaldırmadığı anlaşılmakla sanığın suç tarihlerinde cezaevinde olduğu için askerlik işlemlerini yaptıramadığı yönündeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.Son yoklamasını yaptırması için resmi çağrı yapılan sanığın yoklamasını yaptırmadığı, emsallerinin askere celp ve sevk edildikleri tarihte askerlik işlemlerini tamamlatmadığı, hakkında kesinleşen idari para cezası bulunmasına rağmen eylemine devam ederek kolluk kuvvetlerince ele geçirildiği böylelikle 1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına giren "yoklama kaçağı" olmak suçunu işlediği, savunmasında her ne kadar suç tarihlerinde cezaevinde olduğu için askerlik işlemlerini yaptıramadığını beyan etmiş ise de; yakalanarak ele geçtiği nazara alındığında eylemi sabit görülerek Mahkemece, mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02.08.2013-30.08.2014 yerine 19.09.2014 olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/507 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, tebliğnameye uygun olarak hükmün oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,