Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/21399 K.2022/17072

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki, sanık ...'nun da yolcu olarak bulunduğu 71 AD 276 plakalı aracın kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu, araç içerisinde kaçak sigaraların görülmesi üzerine önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın arka koltuk ve bagaj kısmında toplam 415 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda;

her ne kadar sanık ... ele geçen kaçak sigaralarla ilgisinin olmadığını, diğer sanık ... da sanık ...'ın sigaralardan haberinin olmadığını beyan etmiş ise de, sigaraların bir kısmının sürücülüğünü sanık ...'ın yaptığı aracın arka koltuk kısmında görünür vaziyette yakalanması ve ele geçen sigara miktarının 415 karton olması karşısında, sigaraların yakalanış şekli ile ele geçirildikleri yer dikkate alındığında, sanık ... ile aynı araçta bulunan ve yakalama noktasına kadar aracın sürücülüğünü yapan sanık ...'ın da üzerine atılı suçu işlediği gözetilmeden,

mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, anılan sanık ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

1. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara olmasına göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemesi,