Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/21561 K.2022/3735

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tarihinde, sanık ... ...'ün de içinde bulunduğu sanık ...'nun sevk ve idaresindeki araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada toplam 600 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda, her ne kadar sanık ... ... aşamalardaki savunmalarında araçta misafir olarak bulunduğunu, sigara olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de, aracın ön koltuğu, arka koltuğu ve bagaj kısmında yakalanan eşya miktarı gözetildiğinde, sanığın bu eşyalardan haberdar olmamasının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu birlikte işledikleri gözetilmeksizin sanık ... ...'ün mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanık ... ...'ün beraatine karar verildiği halde katılanlar lehine hükmedilen vekalet ücretinden sorumlu tutulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hüküm kurulmayan Adli Emanet'in ...sırasına kayıtlı bir kısım kaçak sigaralar bakımından mahalinde her zaman bir karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede,

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 3/18. maddesi yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 17.07.2013, iddianame düzenleme tarihinin 27.07.2013 olduğu,

UYAP üzerinden yapılan kontrolde, temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/439 Esas, 2014/371 Karar sayılı dosyasına ilişkin suç tarihinin 07.07.2013, iddianame düzenlenme tarihinin 19.07.2013 olduğu gözetilerek;

Suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından kesinleşen dosyanın celp edilerek incelenmesi, eylemlerin TCK'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilmesi halinde kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin gözetilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dava konusu kaçak eşya için Gümrük İdaresine KEMTV varakası düzenlettirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ...'nun davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

6-Dava konusu kaçak sigaraların numune alınanlar hariç 22/07/2013 tarihinde imha edildiğinin anlaşılması karşısında; numune alınan kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

7-Suçta kullanılan dava konusu nakil aracının suç tarihinden önce sanık ...'ya haricen satıldığına dair malen sorumlu ...'ın beyanı dikkate alındığında aracın iyiniyetli 3. kişiye ait olduğundan bahsedilemeyeceği, dava konusu eşyanın, taşıma aracının yüküne göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, ayrıca nakil aracının değeri ile suça konu bandrolsüz 600 karton sigaranın değeri bakımından müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı anlaşılmakla suça konu nakil aracının müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,