Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/21582 K.2023/781

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin 14.04.2016 havale tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre; sanık ... yönünden temyiz talebinin bulunmadığı, temyiz istemini sanıklar ... ve ...’a hasrettiği tespit edilerek ve suç tarihinin 12.09.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

1-Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin 17.05.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 26.05.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ...’ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede ise;

İddianamede müsadere talebi bulunmadığı ve müsadere davasının mahallinde her zaman açılmasının mümkün olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanıklara isnat edilen marka hakkına tecavüz suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, suç tarihi olan 12.09.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,