Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23084 K.2023/47

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'nin duruşmada bildirdiği adresine yapılan gıyabi karar tebliğinin bila ikmal iadesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılıp bilahare kararın kesinleştirildiği, sanığın 12/11/2018 tarihli dilekçe ile mahkemesine başvurarak tebligatın usulüne uygun olmadığını ve yeniden tebligat yapılmasını talep ettiği, bu talep üzerine mahkemece 12/11/2018 tarihli ek kararın verildiği, ancak sanığa sadece ek kararın tebliğ edildiği, gerekçeli kararın tebliğ edilmediği ve yokluğunda verilen kararın sanığa tebliğine ilişkin işlemlerin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine verilen 03/04/2019 havale tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararına istinaden kolluk görevlilerinin devriye görevi sırasında, cadde üzerinde şüphe üzerine durdurdukları sanığın elinde bulunan poşet içerisinde 10 karton kaçak sigara, sağ cebinde ise 16 adet kaçak cinsel gücü artırıcı hap ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu sigara ve hapları kullanmak için bulundurduğunu beyan etmesi ve ele geçirilen eşyaların kişisel kullanım sınırları içinde kalması karşısında, eşyaların ele geçiriliş şekli ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine suça konu sigara ve hapları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,