Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23342 K.2024/5484

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yokluğunda verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Askerlik hizmetini ifa etmekte iken 09.09.2016 tarihinde 2 gün yol müddetiyle 10 gün süreyle Bursa'ya izne giden ve saat 12:39'da çıkış yapan sanığın, 21.09.2016 tarihinde en geç saat 12:39'da Birliğine katılmasının gerektiği, ancak gecikerek 03.10.2016 tarihinde saat 08:45'de Birliğine katıldığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b ve 73 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; ailevi sorunlarının olduğunu, Bursa Devlet Hastanesinden rapor aldığını, rapor süresinin bitiminde Birliğine katılmak için yola çıktığını beyan etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesinde; sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli ve ceza sorumluluğunun tam olduğu, adli müşahede altına alınmasına gerek olmadığı şeklinde mütalaada bulunulmuştur.

Bursa Devlet Hastanesinin, bila tarih ve "..." konulu yazısında; ilgili şahsın 28.11.2016 tarihinde acil servise kaydını yaptırmakla birlikte muayene olmadığının tespit edildiği bildirilmiştir.

Sanık hakkında düzenlenen izin belgesi ve sanığın Birliğine kendiliğinden katılış yaptığına dair tutanak dosyada mevcuttur.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın, izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek, kanuni ve geçerli mazeretlerden olmadığı gibi, Bursa Devlet Hastanesinin cevabi yazı içeriğinden, rapor aldığına dair beyanlarının gerçeği yansıtmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmaması hususunun infazda gözetilebileceği değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,