Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23351 K.2023/9783

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanığın, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2017 tarihli ve 2017/218 Esas, 2017/529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2017/2370 Esas,

2019/1426 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldırılarak, sanığın 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın bilgisayar ve yazıcının kendisine ait olmadığını savunduğu, suç üstü halinin de söz konusu olmadığı, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesi tarafından, suçun sabit olmadığı kabul edilerek, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın iş yerinde ele geçen bilgisayar üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde düzenlenen rapora göre bilgisayarı sanığın kullandığı ve bahis oynatıldığını gösteren bulgulara ulaşıldığı gerekçesiyle sanığın suçu sabit görülerek mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan 7258 sayılı Kanun'un 5/b maddesinin uygulanması nedeniyle kararın bozulması istenmiş ise de, dosyanın tetkikinde, talimat üzerine 10.05.2019 tarihinde Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesince alınan beyanında sanığa ek savunma hakkı verildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2.Sanık müdafii tarafından bilgisayarın sanığa ait olmadığına yönelik temyiz isteminde bulunulmuş ise de, bilgisayar sabit diski üzerinde yaptırılan incelemede bilgisayarın sanık tarafından kullanıldığını gösteren bulgulara ulaşıldığı anlaşıldığından sanık müdafiin bu yöndeki temyiz istemleri reddedilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2017/2370 Esas, 2019/1426 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN

ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,