Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/2356 K.2024/4086

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde İstanbul İli, ... ilçesi, ... Mahallesi, ... durağında kaçak sigara satışı yapıldığı ihbarı üzerine, olay yerine intikal eden kolluk görevlilerince yapılan araştırmada, sanığın elinde kaçak sigara kartonu olduğu tespit edilerek sanığa müdahale edildiği ve sanığın elindeki kartonda 163 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; kaçak sigaraları içmek için aldığını ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Dava konusu 163 paket kaçak sigaranın miktar itibarıyla ticari mahiyette olmaması, olay tutanağında kolluk görevlileri tarafından sanığın elinde bulunan kaçak sigaraları satışa arz ettiğine dair bir tespite yer verilmemesi karşısında; sanığın savunmasının aksine, ticari amaçla kaçak sigaraları bulundurduğuna dair mahkûmiyetini gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında atılı kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi ve suça konu eşyanın katılan idare lehine müsadere edilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR