Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23598 K.2025/7448

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kolluk tarafından sanığa ait iş yeri ve ikamette, 13.02.2015 tarihinde saat 17:00 ile 18:30 saatleri arasında bir kereye mahsus olmak üzere arama izni talep edildiği halde Elbistan Cumhuriyet savcısınca 14.02.2015 tarihinde saat 13:00 ile 16:00 saatleri arası için arama yapılmasına karar verildiği, Cumhuriyet savcısının mesai saatleri içerisinde gecikmesinde sakınca bulunma nedeni belirtilmeksizin vermiş olduğu arama kararının hukuka uygun olmaması nedeniyle iş yerinde yapılan aramada ele geçen delillerin hükme esas alınmayacağı, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanığın atılı suça ilişkin kabulü bulunmaması karşısında sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı ve sanık hakkında bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.