Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23799 K.2025/3881

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın 16.05.2010-19.08.2010 tarihleri arasında izin tecavüzü suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuş ise de;

1.Sanığın askerliğe elverişsizlik raporu aldığını belirterek temyiz isteminde bulunması, 04.09.2018 tarihli temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği onaysız ...Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 26.06.2018 tarihli ve 6.416.00 numaralı sağlık kurulu raporuna göre uyum bozukluğu tanısıyla sanık hakkında barışta askerliğe elverişli değildir kararı verildiğinin anlaşılması ve sadece askerî şahıslar tarafından işlenebilen sırf askerî suç niteliğindeki izin tecavüzü suçunun, sanığın askerliğe elverişsiz

olması ve bu durumunun suç tarihlerini kapsaması hâlinde, sanık yönünden işlenemez suç niteliğinde olacak olması karşısında, söz konusu sağlık raporunun üst makamca onaylı suretinin bağlı bulunduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından dosyaya getirtilerek askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsayıp kapsamadığı hususunda ek sağlık kurulu raporu alınmasında ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında sanığın izin tecavüzünde kaldığı tarihleri kapsayacak şekilde "16.05.2010-19.08.2010" olarak gösterilmesi yerine "16.05.2010" olarak gösterilmesi,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından şartla tahliye tarihine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.