KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/24478 E., 2025/5416 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/322 E., 2020/409 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içerisinde mevcut araştırma, tespit ve geçici muhafaza altına alma tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; kaçak sigara satışı yapıldığı yönündeki ihbar üzerine sanığın işlettiği markete 24.04.2014 günü saat 11.30 sıralarında sivil görevlilerce gidilerek somut delil elde edebilmek amacıyla Prestıge marka kaçak sigara istenildiği ve iş yeri sahibinin cebinden çıkartarak 3,5 TL karşılığında 1 paket kaçak sigaranın satışını yaptığının tespiti üzerine usulüne uygun olarak alınan arama kararına istinaden 25.04.2014 günü sanığa ait iş yerinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı olayda,
sanığın kolluk görevlilerine sigara satışı yapmış olması ve yapılan ihbarlar birlikte değerlendirilmek suretiyle kaçak sigaraları satış yapmak amacıyla iş yerinde bulundurduğu iddiasıyla sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmış ise de,
sanığa atılı suç ile ilgili gizli soruşturmacı atanmasının şartları somut olayda bulunmadığı gibi bu hâliyle kolluk görevlilerinin suçun tespiti amacıyla sanığın işyerinden kimliklerini gizleyerek kaçak sigara satın almaları sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,
bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği sanığın atılı suçu ikrara yönelik bir savunması da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeler karşısında, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/24478, K. 2025/5416, 10 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama