Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24530 K.2025/7322

Sanık hakkında, bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede suça konu tüm sigaraların müsaderesi istendiği halde mahkemece numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmiş ise de; müsaderesine karar verilmeyen sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kazanılmış hakkına ilişkin ilişkin uygulama yapılırken, uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığınn 3 yıl 9 ay hapis ve 1875 gün adli para cezasına karar verilmesinden sonra, 1875 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildikten sonra, bozma öncesi hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun ( 1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın infazı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle infazın 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 30.000,00 TL adlî para cezası üzerinden

yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde "3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 1500 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının da 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL den olmak üzere 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına " karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.