Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24859 K.2022/17852

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede,

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.01.2016 havale tarihli orman mühendisi bilirkişi raporuna göre, ormanlık alanda kalan palamut meşelerinin dip köklerinin hayatiyetlerini kaybetmediklerinin tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup, kabahat tarihi olan 07/08/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede,

Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5271 sayılı CMK'nun 303/1-a maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu cihetle, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,bu haliyle hükmün düzeltilerek ESASTAN REDDİNE,