Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24956 K.2023/3182

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2017/142 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Katılan ... İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvuruları üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2019/1005 Esas, 2019/2348 Karar sayılı

kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 53 üncü ve 58 inci maddeleri, 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluklarına ve suça konu yerdeki fındık ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verilerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın hukuka ve gerçeklere aykırı olduğuna, suç işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tutanağı ve dosya kapsamına göre, orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde fındık bahçesinin güneyindeki orman arazisine tel çit çekilerek işgal edildiği ve 6 adet ağaç kesildiği tespit edilmiştir.

2.Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişileri tarafından hazırlanan raporda dava konusu 115 ada 5 parselin sanık adına kayıtlı olduğu, bu parselin güney kısmında ark ile sınır olduğu ve arkın ilerisine tel çit çekilen alanın ölçümünde bu yerin orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı 121 ada 12 parsel numaralı yer olduğu tespit edilmiştir.

Ziraat bilirkişisi raporunda suça konu 121 da 12 nolu orman parselinde meyve ağaçları dikili olduğu, bu alana 115 ada 5 nolu parselin devamı şeklinde tel çit çekildiği tespitine yer verilmiştir.

Orman bilirkişisi raporunda ise 115 ada 5 nolu parselin bir kısmının kesinleşen orman kadastrosuna göre devlet ormanı sınırları içinde kaldığı, toprağın verim gücünden yararlanma amacı ile fındık ve meyve ağaçları dikildiği, sahadaki ağaç kökleri eski kesim olduğu için kesim tarihini belirlemenin mümkün olmadığı tespit edilmiştir.

3.Tutanak tanıkları ve mahalli bilirkişilerin beyanları dosyada mevcuttur.

4.Sanık aşamalarda, suça konu yerde 2013 yılından beri kullandığı fındık bahçesi olduğunu, tel çit çekmediğini, ağaç kesmediğini beyan etmiştir.

5.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın aksi kanıtlanamayan savunmaları dışında atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka cezalandırılmasına yeterli, kesin ve somut bir delil bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında ağaç kesme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür. Suça konu yerde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda "115 ada 5 parsel nolu yerin bir kısmının kesinleşmiş orman kadastrosu sınırlarına göre orman sayılan yerde kaldığı, bu kısmın 435 m2 olduğu, bu alanı toprağın verim gücünden istifade amaçlı fındık ve meyve ağacı dikmek ve yetiştirmek amaçlı kullanıldığının" belirtilmesi karşısında sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek kesinleşmiş orman

kadastrosu sınırları içinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinin kabulü ile sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve fındık ve meyve ağaçlarının müsaderesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca düzenlenen ve davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde orman alanının işgal edildiğinin tespit edilmesi, mahalli bilirkişilerin beyanları, sanığın suçu konu yeri 2013 yılından beri kullandığını savunması ve bilirkişi raporları gözetilerek sanığın cezanın hukuka ve gerçeklere aykırı olduğuna ve suç işlemediğine yönelik temyiz sebebi yerinde görülmemiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2019/1005 Esas, 2019/2348 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mudurnu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,