Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25148 K.2025/7360

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Suça konu kaçak eşyanın değerinin "pek hafif'' olduğu anlaşılmakla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. maddesi uyarınca sanığın cezasında 1/2'den fazla olmak üzere 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken Mahkemece 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

2.Soruşturma aşamasında sanığın ifadesi alınırken dosyaya henüz kaçak eşyaya mahsus tespit varakası girmediği için yapılan etkin pişmanlık ihtaratının usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, kovuşturma aşamasında sanığın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödeyerek makbuzunu sunması nedeniyle verilecek cezada 5607 sayılı Kanun'un 5/2-a maddesi gereği 1/2 indirim yapılması yerine Mahkemece 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

3.Hapis cezası ertelenen sanığa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/7. maddesi gereği, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğine dair ihtar yapılması gerekirken Mahkemece yazılı şekilde ''ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine'' şeklinde ihtar yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.