Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25358 K.2022/5506

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 36/2. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında Besni Kaymakamlığının 26/10/2020 tarihli ve 2020/791 sayılı idarî yaptırım karar tutanağı ile uygulanan 20.000,00 Türk lirası idarî para cezasına karşı yapılan başvurunun süre yönünden reddine dair Besni Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/657 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Adıyaman 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2021 tarihli ve 2021/1551 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14/06/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/07/2021 tarihli ve KYB. 2021/82959 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlinin, hakkında düzenlenen 26/10/2020 tarihli idari para cezası karar tutanağına yapmış olduğu başvuru üzerine yapılan değerlendirmede, kabahatlinin 17/11/2020 tarihinde kolluk görevlilerince telefon ile aranarak anılan idari para cezası hakkında bilgilendirildiği ancak kabahatlinin imzadan imtina ettiği, bu hususun da tutanak altına alınması suretiyle idari yaptırım tutanağının kabahatliye tebliğ edildiği ve 15 günlük yasal itiraz süresinin geçtiğinden bahisle başvurunun reddine karar verilmiş ise de, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun ''İdarî yaptırım kararı,

11.2.1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre ilgili kişiye tebliğ edilir. Tebligat metninde bu karara karşı başvurulabilecek kanun yolu, mercii ve süresi açık bir şekilde belirtilir.'' şeklindeki 26/1. maddesi nazara alındığında, söz konusu idarî para cezasının kabahatliye tebliğ edilmediği, yalnızca telefon ile bilgilendirme yapıldığı anlaşıldığından,

tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve itirazın süresinde olduğu kabul edilerek esas hakkında bir inceleme yapılması gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;