KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/25399 E., 2025/5464 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1533 E., 2021/297 K.
- Suç
- 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/705 Esas, 2020/105 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/1533 Esas, 2021/297 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiin vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi; vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği nazara alındığında; sanık hakkında açılan kamu davasının reddine karar verilmesi nedeniyle avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/25399, K. 2025/5464, 15 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama