KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/25464 E., 2025/1873 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1141 E., 2021/468 K.
- Suç
- 7258 sayılı Kanun'a muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2019/642 E., 2020/133 K. sayılı kararı ile sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, beraat kararı verilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1141 E., 2021/468 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat kararı kaldırılarak, sanık hakkında 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz istemi suça konu yere geçici olarak baktığına ve atılı suçu işlemediğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2020/1141 E., 2021/468 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/25464, K. 2025/1873, 10 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama