Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25491 K.2025/6890

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa, 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine 10.11.2020 tarihli celsede 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi gereğince yapılan etkin pişmanlık ihtarında bulunulduğu ve sanığın ödeme gücünün olmadığını açıkça beyan ettiği anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma talepli görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan hüküm kurulduğu belirtilmesine rağmen, teşdit uygulanarak temel ceza 1 yıl 2 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmiş ise de 5607 sayılı Kanun'un 3/10-son cümlesi gereği verilen cezanın alt sınırının 3 yıldan az olamayacağı gözetilerek bu husus sonuç cezaya etki etmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Sanık hakkında kurulan hükümde, suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.