Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/25814 K.2025/5465

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2018/568 Esas, 2018/1159 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 73. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2019/1340 Esas,

2020/2899 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanun'un (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 73., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz istemi; bir abisinin cezaevinde olduğuna, diğer abisinin engelli olup yürüyemediğine, babası hasta olduğu için teslim olamadığına, uyuşturucu suçundan tutuklanıp cezaevine konduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01.01.2018-26.01.2018 yerine 07.01.2018-26.10.2018 olarak yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,