Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26049 K.2025/4150

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Dairesinin 01.11.2016 tarihli ve 2016/520 Esas, 2016/537 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmının yalnızca hizmette tekasülle harp malzemesini mühimce hasara uğratmak suçundan verilen (Kapatılan) 3. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 19.08.2014 tarihli ve 2014/307 Esas, 2014/222 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olduğu anlaşılmakla; kanun yararına bozma sonrasında askeri aracı hususi menfaatinde kullanmak suçundan tesis edilen hükmün hukuki değerden yoksun ve temyiz isteminin sadece hizmette tekasülle harp malzemesini mühimce hasara uğratmak suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kanun yararına bozulduğu tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı suçun işlendiği 03.02.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.