Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26483 K.2024/5044

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tespit tutanağına göre; kolluk kuvvetleri tarafından önleme araması kararına istinaden Alanya D-400 Karayolu üzerinde yapılan aramada, ... plakalı otobüste yolcu olarak bulunan sanığa ait 2 adet valiz içerisine gizlenmiş vaziyette farklı markalarda toplam 131 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kaçak sigaraların 03.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre " pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; olay günü Viranşehir İlçesi'nden Alanya ilçesine çalışmak amacıyla gitmek için otobüse bindiğini, valizde bulunan sigaraları arkadaşlarına götürmek için aldığını, kaçak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 131 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olmasına göre, sanığın eyleminin sübuta erdiği belirlenmekle, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek.

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle,

suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ili değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu, yirmiüçüncü fikraları ve 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine,

6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle, sanığa etkin pişmanlık ihtaratına dair talimat mahkemesi tarafından çıkarılan meşruhatlı tebligatın sanığın yargılama aşamasında bildirdiği adres yerine farklı adrese tebliğe çıkarıldığından usulsüz olduğu gözetilmeden ödeme yapmadığından bahisle hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR