KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/26715 E., 2025/5714 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2017/696 E., 2019/11 K.
- Suç
- 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
392 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Anayasanın 129/5. maddesi ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8. ve 95. maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/7. maddesi gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu
olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
(Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin, 03.02.2016 tarihli ve 2016/79 Esas, 2016/96 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) Jandarma Genel Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli ve 2013/1369 Esas, 2014/445 Karar sayılı mahkûmiyet kararında, sanık hakkında zincirleme amiri ve üstü tehdit suçundan hapis cezasından çevrili 1.860,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/26715, K. 2025/5714, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama