Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26724 K.2022/18859

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 1219 sayılı Yasanın 25.maddesi ile 3359 sayılı Yasanın ek 11. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açıldığı yine sevk maddeleri arasında TCK'nun 44. maddesinin de gösterildiği sabit ise de; sanığın mahkumiyetine karar verilen ilk derece mahkemesi kararında, TCK'nun 44. maddesi uyarınca herhangi bir değerlendirme yapılmadığı gibi 3359 sayılı Yasanın ek 11. maddesi bakımından da hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresi içerisinde 3359 sayılı Yasanın ek 11. maddesine aykırılık suçunun işlendiğine yönelik sevk bakımından bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Sağlık Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, anılan kurum vekilinin vaki temyiz talebinin 5271 sayılı CMK’nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın beraatine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,