Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26740 K.2024/11378

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın fahiş olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, izin alınması gerektiğine dair bilgisinin olmadığına, kalacak yer ihtiyacı olduğundan söz konusu yeri yaptığına, evin bulunduğu yerde herhangi bir ağaç bulunmadığına, yaylada 150'den fazla ev bulunduğuna, belediye tarafından kesilen para cezasını ödediğine, yapı kayıt belgesi sunduğuna, suç kastı bulunmadığına, eksik incelemeye dayalı, hukuka ve kanuna aykırı karar verildiğine, müsadere kararını kabul etmediğine, evin yıkılmasının mağduriyetine neden olacağına ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Kolluk görevlileri tarafından yapılan kontrolde sanık tarafından ev yeri açıldığı ve 80 m2 lik alana taştan temel atıldığının tespiti üzerine sanık hakkında yapı tatil tutanağı düzenlenerek suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmasında ailesinin barınması için yaylada derme çatma bir yapı inşa ettiğini, bunun suç olduğunu bildiğini ancak köydeki herkes inşa ettiği için yapıyı yaptığını beyan etmiştir.

30.10.2019 tarihli bilirkişi raporunda suça konu yerin bir kısmının orman parseli sınırları dahilinde, bir kısmının kamu orta malına ait parsel sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesine muhalefet suçundan davanın düşmesine, aynı Kanun'un 154 ncü maddesine muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi, Maliye Hazinesi ve Belediye Başkanlığı vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan yargılamada; 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü ve 154 ncü maddelerine muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması ve müsadere kararı verilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüştür.

Dava konusu yerde bulunan yapının 30.10.2019 tarihli bilirkişi raporuyla orman parseli sınırları içinde kalan kısmının müsaderesi gerekirken suça konu yerde bulunan evin müsaderesine karar verilmesi hususu hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/1297 Esas, 2021/100 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği;

hükmün C-8 numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Dava konusu yerde bulunan evin 30.10.2019 tarihli bilirkişi raporu ile orman parseli sınırları içinde kaldığı tespit edilen kısmının 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,