KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/26755 E., 2025/4428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/1965 E., 2021/1708 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suç
- 7258 sayılı Kanun'a muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî esastan ret
Karar Metni
552 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Spor Toto Teşkilat Başkanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece
Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2019 tarihli ve 2018/137 E., 2019/397 K. sayılı kararı ile sanığın, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1965 E., 2021/1708 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak sanığın, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanığın Temyiz İstemi İşyerinde kiracı olduğuna, üzerine atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil bulunmadığına ilişkindir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi İlk Derece Mahkemesi tarafından 7258 sayılı Kanun'un 5/1-a maddesi uyarınca verilen mahkûmiyet kararının o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sadece 7258 sayılı Kanun'un 5/1-a maddesinde öngörülen adlî para cezasına hükmolunmaması nedeniyle istinaf edildiği, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığın, daha ağır cezayı gerektiren 7258 sayılı Kanun'un 5/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116. ve 119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup, Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen bilgisayar ve kupon yazıcısının yasak delil niteliğinde olduğu,
bilgisayar üzerinde yapılan incelemede atılı suçun işlendiğine dair deliller ele geçirilmesinin sonucu değiştirmeyeceği, bu suretle elde ettiği deliller de hukuka aykırı olduğundan hükme esas alınamayacağı, başkaca da sanığın atılı suçu işlediğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin delil ve sanığın ikrarının da bulunmadığı nazara alındığında, Anayasanın 38/2, 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a, 217/2 ve 230/1. maddelerine göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve Sanığın Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Ceza Dairesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/1965 E., 2021/1708 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/26755, K. 2025/4428, 24 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama