Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/26795 K.2024/2912

01.07.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinde Yargıtay incelemesinden geçmiş hükümler hakkında yeniden kanun yolu incelemesinin Yargıtay tarafından yapılacağının düzenlenmesi ve dosyanın daha önce (Kapatılan) Askeri Yargıtay 3. Daire'sinin temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2020 tarihli ve 2017/562 Esas,

2018/1071 Karar sayılı kararına ilişkin dosyanın sanığın temyizi üzerine Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken İstinaf Mahkemesine gönderilmesinden sonra Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen 20.01.2021 tarihli kararın hukuki değerden yoksun, Cumhuriyet savcısının da bu karara yönelen temyiz isteminin hukuken geçerli bir temyiz sayılamayacağı anlaşılmakla sanığın temyiz isteminin Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2020 tarihli ve 2020/28 Esas, 2020/121 Karar sayılı kararına yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 inci maddesi gereğince hükmolunan cezanın nevî ve miktarına göre sanığın duruşma talebinin reddine karar verilerek gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Ayrıntıları Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2021/22573 Esas 2022/9544 Karar sayılı, 21.09.2022 tarihli ve 2021/5792 Esas 2022/12341 Karar sayılı, 27.10.2022 tarihli ve 2021/23302 Esas 2022/14979 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere.

Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası ile suç tarihinde yürürlükte bulunan 353 sayılı Askerî Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu’nun 8 inci ve 95 inci maddeleri uyarınca; asker kişilerin askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlar hakkında soruşturma yapılması, teşkilatında askeri mahkeme kurulan kıta komutanı veya askeri kurum amirinin iznine bağlı kılındığı, dolayısıyla 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince basit yargılanma usulünün uygulanamayacağı anlaşıldığından Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan incelemede; sanığın, elektrik tesislerinde görev yaparken terhisine az bir süre kala görev yerinin değiştirildiği, 20.02.2012 tarihinde sanığın yerine görevlendirilen erin cezası nedeniyle cezaevine girdiği, nöbet tutacak elektrikçi başka biri kalmadığından boşalan yere sanığın görevlendirildiği, amiri olan Torp.Kd.Üçvş. ...’nın elektrik tesislerinde trafo nöbeti tutmasını emretmesine rağmen sanığın emri yerine getirmeyeceğini söylediği, önce Torp.Kd.Üçvş. ... ve akabinde Dz.Ütğm. ...tarafından emir tekrar edildiğinde ise gitmiyorum a.... koyayım, s... yerinde beni mi buldunuz diyerek emri yerine getirmeyeceğini tekrar söylediği ve arkasını dönerek uzaklaştığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında emre itaatsizlikte ısrar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 87/1 (hizmete ilişkin emrin hiç yerine getirilmemesi) maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında özetle; atılı suçlamayı bir anlık sinirle işlediğini beyan etmiştir.

Tanıklar ...ve Burak Yabacının usulüne uygun olarak tespit edilen yeminli beyanları dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/498 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur.

Sanığa amiri tarafından tebliğ edilerek malum ve muayyen hale getirilen, hizmete ilişkin emir olduğunda kuşku bulunmayan nöbet görevinin yerine getirilmesine ilişkin emre aykırı davranışını hukuken haklı kılacak ve suç kastını ortadan kaldıracak nitelikte mazereti olmadığı anlaşılmakla; savunmalarına itibar edilmeyerek, sanığın Mahkemece emre itaatsizlikte ısrar suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin yapılan Kanuni değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,