Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/2716 K.2024/3856

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında olacağı, bu madde kapsamında belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında açılan kamu davasında zamanaşımını kesen son işlemin savunmasının

alındığı 24.03.2016 tarihi olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

2.Dosyada mevcut Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü Kuru Çay Kalite Kontrol Laboratuvarı analiz raporunda, ele geçen çayın %50 oranında Broken Orange Pekoe tipi çay olduğu ve G-89/200 numaralı analiz raporunda belirtilen çaydan farklı tipte olduğu, diğer %50 sinin ise PEKOE tipi olduğu ve G-89/200 numaralı analiz raporunda belirtilen çay ile aynı tip ve aynı kalitede görünse de çayların birbirinden farklı olduğu tespit edildiğinden, suça konu çayların kaçak olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR