Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27510 K.2025/7965

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Bozma sonrası sanığın bozma ilamı ekli, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/2. maddesi gereği meşruhat içeren davetiye ile duruşmaya davet edilerek, bozmaya karşı beyanlarının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı da gözetilerek; sanığın eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırması halinde hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranda indirim yapılacağı ihtarı yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, sanığa etkin pişmanlık hükmünün mahiyetini içeren yasal ihtarat yapılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Takdiri indirim uygulanması ve kaçak eşyanın müsaderesi sırasında uygulanan maddelerin ilgili fıkralarının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.