KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/27614 E., 2025/2960 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/287 E., 2020/422 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin münhasıran nakil aracının müsaderesinin gerektiği ile sınırlı olduğu anlaşılmakla;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... idaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
1.Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca hüküm kurulurken aynı maddenin onsekizinci fıkrasının yanı sıra onuncu fıkrası uyarınca da yollama yapılması,
2.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 27.01.2020 tarihli ve 2019/10247 Esas, 2020/384 Karar sayılı ilamında bozma nedeni olarak belirtilmesine karşın, bandrolsüz olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan sigaralar ile ilgili yapılan bilirkişi giderinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (1) numaralı bendinin ilk paragrafından 5607 sayılı Kanun'un 3/10 fıkrası yollamasıyla ibaresinin çıkarılması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/27614, K. 2025/2960, 25 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama