Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/2770 K.2021/5797

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ... Polatkalası’nın anılan Kanun'un 3/18 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair GAZİANTEP 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 tarihli ve 2013/649 Esas, 2014/35 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.02.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2021 tarihli ve KYB 2021/20694 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2013 tarihli ve 2013/585 esas, 2013/1043 sayılı kararının, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 11/03/2020 tarihli ve 2019/3144 Esas, 2019/5483 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, somut olayımızda oluşan hukuka aykırılığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi kapsamında anılan Dairenin onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz yoluna başvurularak düzeltilebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, incelemeye konu Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2014 tarihli ve 2013/649 Esas, 2014/35 Karar sayılı dosyasındaki suç tarihinin 17/04/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 03/05/2013 olduğu, Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/11/2013 tarihli ve 2013/585 Esas, 2013/1043 sayılı dosyasındaki suç tarihinin 13/04/2013, iddianame düzenleme tarihinin ise 25/04/2013 olduğu, her iki suçun da 25/04/2013 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı,

benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 16/06/2016 tarihli ve 2014/29378 Esas, 2016/8441 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı ceza verilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;